Παύλος Νιρβάνας : Ἑκλεκταὶ Σελίδες

January 19, 2018

Η Ουγγαρέζα Χορεύτρια Νικόλσκα στην Ακρόπολη, Φωτογραφία της Νέλλυ'ς, 1929.

The Hungarian Dancer Nikolska at the Acropolis, Photograph by Nelly's, 1929.

 

 

 

ΔΕΛΦΟΙ

 

ΔΕΛΦΟΙ

«Δὲν ἔχει δάφνη μάντισσα καὶ σπίτι πιὰ ὁ Θεός…»
Μέσ' στὴ βραχώδη τὴν ἐρμιὰ παραμιλάει ἡ Πυθία.
Στὶς Φαιδριάδες, ἄγριες, πέφτει χλωμὸ τὸ φῶς
Καὶ δάκρυα στάζει, δάκρυα βουβά, ἡ Κασταλία.

 

Π. Νιρβάνας, Εκλεκταί ΣελίδεςΠοιήματα, Αθήνα, Ελευθερουδάκης, 1922, σ. 18

 

DELPHI

"God has no laurel, oracle or home any more..."
Amid the rocky bleakness Pythia is muttering.
On the wild Phaedriades cliffs, pale light is falling  
And tears Castalia spring is dripping, silent tears.

 

Implied here by Pavlos Nirvanas is the famous Last Oracle of Delphi, given to the emperor Julian.
Julian the Apostate, tried to revive the ancient religion in order to save the Roman Empire from dissolution.
The oracle survived in the works of the Orthodox Father and Church Historian, Philostorgius.
The quote read:

εἴπατε τῷ βασιλῆι· χαμαὶ πέσε δαίδαλος αὐλά.
οὐκέτι Φοῖβος ἔχει καλύβαν, ὀυ μάντιδα δάφνην,
οὐ παγὰν λαλέουσαν. ἀπέσβετο καὶ λάλον ὕδωρ.

Translated by the famous Decadent and Aesthete Algernon Charles Swinburne for his poem The Last Oracle

Tell the king, on earth has fallen the glorious dwelling,
And the watersprings that spake are quenched and dead.
Not a cell is left the God, no roof, no cover;
In his hand the prophet laurel flowers no more.

 

ΜΥΚΗΝΑΙ

 

Ο Ερρίκος Σλήμαν και ο Γουλιέλμος Ντόρπφελντ στην Πύλη των Λεόντων, στις Μυκήνες, τέλη 19ου αιώνα.

Heinrich Schliemann and Wilhelm Dörpfeld at the Lion Gate in Mycenae, late 19th century.

 

ΜΥΚΗΝΑΙ

Νεκρὰ σκεπάζουν σύννεφα τῶν Μυκηνῶν τὰ τείχη…
Παλάτια, τάφοι, ὅλα βουβά, κι' ἀσάλευτος ὁ ἀγέρας,
Σὰν ὄνειρον ἀλαργινὸ μιᾶς παναρχαίας ἡμέρας.
Καὶ μέσ' στοῦ ὀνείρου τὰ βαθειὰ φιλιῶν καὶ θρήνων ἦχοι.

 Π. Νιρβάνας, Εκλεκταί ΣελίδεςΠοιήματα, Αθήνα, Ελευθερουδάκης, 1922, σ. 18

MYCENAE

Dead clouds obscure the walls of Mycenae ...
Palaces, tombs, all still, and immovable the wind,
Like a dream faraway of an age-old day.
And in the depths of the dream sounds of kisses and laments.

 

ΟΛΥΜΠΙΑ

 

 

ΟΛΥΜΠΙΑ

Ὦ φῶς καὶ χλόη καὶ νερὰ καὶ κρουσταλλένιε ἀέρα,
Ζωὴ καὶ χάρο ἀσύγκριτα τὰ σμίξατ' ἐδῶ πέρα.
Κ' ἐδῶ ἡ ὀλύμπια ἡ ζωὴ τὰ μάτια ἂν ἔχει κλείσει,
Τόσο γλυκὰ κοιμήθηκε, ποὺ λές: κι' ἂς μὴν ξυπνήση.

Π. Νιρβάνας, Εκλεκταί ΣελίδεςΠοιήματα, Αθήνα, Ελευθερουδάκης, 1922, σ. 17

OLYMPIA

Oh light and grass and water and crystal air,
Life and Death incomparably you coupled here.
And even if here Olympian Life has shut its eyes,
She slept so sweetly, that you might say: "Let's not wake her up."

 

 Ο Παύλος Νιρβάνας (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη) γεννήθηκε στη Μαριούπολη της Ρωσίας, γιος του εμπόρου Κωνσταντίνου Απ. Κουμιώτη από τη Σκόπελο και της Μαριέτας Ιω. Ράλλη από τη γνωστή οικογένεια της Χίου. Σε παιδική ηλικία εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Πειραιά, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1883-1890) και μετά την αποφοίτησή του κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό ως ανθυπίατρος. Η πορεία του ήταν ανοδική και ως το 1922, οπότε παραιτήθηκε με το βαθμό του αρχίατρου είχε διατελέσει πρόεδρος της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής του Ναυτικού και τμηματάρχης του Υπουργείου Ναυτικών. Μετά την παραίτησή του αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία και τη συγγραφή. Το 1928 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία εξηνταενός χρόνων. Από τα μαθητικά του χρόνια έδωσε δείγματα της αγάπης του για τη λογοτεχνία και σε νεαρή ηλικία δημοσίευσε άρθρα στις εφημερίδες του Πειραιά Σφαίρα και Πρόνοια. Η πρώτη επίσημη εμφάνιση του Νιρβάνα στα γράμματα τοποθετείται το 1884, οπότε εξέδωσε την ποιητική συλλογή Δάφναι εις την 25ην Μαρτίου και παράλληλα άρχισε να δημοσιεύει χρονογραφήματα (στις εφημερίδες Άστυ, Ακρόπολη και από το 1905 στην Εστία με το ψευδώνυμο Κύριος Άσοφος) και κείμενα σε λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής (Τέχνη, Παναθήναια, Νέα Εστία, Το Περιοδικόν μας, Ασμοδαίος, Μη χάνεσαι κ.α.). Σε νεαρή ηλικία πήρε επίσης μέρος στην έκδοση του σατιρικού περιοδικού Αθήναι ως μέλος της λογοτεχνικής Συντροφιάς των δώδεκα. Η δεύτερη και τελευταία ποιητική του συλλογή είχε τίτλο Παγά λαλέουσα (1907) ενώ έγραψε επίσης μελέτες, κριτικά δοκίμια, διηγήματα, θεατρικά έργα και δύο μεταφράσεις από τον Πλάτωνα και τον Κνουτ Χάμσουν. Ο Παύλος Νιρβάνας τοποθετείται τόσο χρονικά όσο και βάσει του συνόλου του έργου του στον κύκλο του Κωστή Παλαμά. Η γραφή του είναι επηρεασμένη από τα ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα του αισθητισμού και συμβολισμού, καθώς και από τη φιλοσοφική σκέψη του Φρειδερίκου Νίτσε, με την οποία ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή από τις σελίδες της Τέχνης του Κώστα Χατζόπουλου, όπου υπήρξε συνιδρυτής. Αξιόλογα είναι τα κριτικά του δοκίμια, ενώ στο χώρο της πεζογραφίας ασχολήθηκε αρχικά με το διήγημα και στη συνέχεια με το μυθιστόρημα. Στο πεζογραφικό του έργο κυριαρχούν ηθογραφικά και ψυχογραφικά στοιχεία, ενώ τα θεατρικά του έργα κινούνται στα πρότυπα της ιψενικής γραφής. Έντονη παρουσιάζεται στο έργο του η επιρροή που δέχτηκε από τη φιλοσοφία του Νίτσε. Η γλωσσική του έκφραση πέρασε σταδιακά από την καθαρεύουσα σε μια μεικτή γλώσσα και τέλος στη δημοτική, με σταθερό χαρακτηριστικό το εξαιρετικά φροντισμένο ύφος. Το 1928 αναγορεύτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, θέση από την οποία συνέβαλε στην ανάδειξη λογοτεχνών όπως οι Ιωάννης Κονδυλάκης, Σπύρος Μελάς και Γρηγόριος Ξενόπουλος. Πέθανε από βρογχοπνευμονία στο σπίτι του στο Μαρούσι.

 

 

 https://books.google.gr/books?id=bxMO3faQYkkC&pg=PA424&lpg=PA424&dq=Παγά+λαλέουσα&source=bl&ots=2P1Jl9ncgO&sig=ZReWArrDlXcpJHRPBavhBctA29U&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwic-9eM49bMAhUMMyYKHUiIAQcQ6AEISTAI#v=onepage&q=Παγά%20λαλέουσα&f=false

 

http://anemi.lib.uoc.gr/search/?search_type=simple&display_mode=overview&stored_cclquery=creator=(Νιρβάνας,%20Παύλος,)&rss=0&number=10&keep_number=10&offset=1

 

 

Showing 1 reaction

Please check your e-mail for a link to activate your account.