Living Greek

Loci in Locis Logo

Paideia's Living Latin and Living Greek prose composition blogs provide a forum for sharing original compositions in Latin and Ancient Greek. We welcome submissions of all genres and from students of all levels. We invite all readers to leave feedback and comments beneath each submission.

The Living Latin and Greek prose composition blogs are administered by Joseph Conlon.

Interested in submitting a post yourself? For more information and to propose a submission, click the button below. Any questions or comments should be emailed to info@paideia-institute.org.

Submit a Post

Like what you see? Support this project and other Paideia Institute initiatives by making a donation.

 


Περὶ τῆς δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου τοῦ φιλοσόφου Σωκράτους
February 10, 2016

Περὶ τῆς δίκης τε καὶ θανάτου τοῦ φιλοσόφου Σωκράτους 

Χορόμαχος: Ὦ σπουδαιότατε πάντων, τί ἀναγιγνώσκεις νῦν; μάλα πρῲ τῆς ἡμέρας ἐστί!

Γραφοκλής: [δεικνύων] ἔργον Πλάτωνος

Χ: τί δὴ νῦν τοῦτο καὶ πῶς; τοσοῦτον γὰρ ἐχορεύσαμεν χθὲς τῇ νυκτὶ βακχεύοντες ὥστε θαυμάζω σε οὐ καθεύδειν, μᾶλλον δὲ ἀναγιγνώσκειν σπουδαῖόν τι.  ἆρ οὐ σπουδαῖόν ἐστι; τίς ὁ Πλάτων.


Hunger Games Review
February 08, 2016

Κρίσις Θεάματος τοῦ Βλεπτοκλοῦ

Βλεπτοκλὴς τοῖς φίλοις χαίρειν·

Χθὲς καὶ πρώην ἐθεασάμην θαυμαστόν τι θέαμα.  τὸ δὲ ὄνομα τῆς τραγῳδίας – οὕτως γὰρ ἄξιον τὸ πρᾶγμα καλεῖσθαι – ἦν Τὰ Παίγνια τῆς Πείνας, ἢ καὶ λέγοιμεν ἂν αὐτὴν Οἱ Ἀγῶνες τοῦ Λιμοῦ, ἀλλ’ οὐ βούλομαι μικρολογεῖν.  διηγεῖται μὲν οὖν ὁ μῦθος περὶ μέλλοντός τινος κόσμου.  πάνυ δὲ ἄδικος οὕτος ὁ κόσμος, ἢ μᾶλλον ἄδικοι οἱ κρατοῦντες τὴν γὴν ἐκείνην, ἣν ὀνομάζουσι Ἄρτον (Πάνεμ δὲ ἐν τῇ βαρβάρῳ αὐτῶν γλώττῃ).  οἱ γὰρ δεσπόται τῆς γῆς ὀλίγοι ὄντες περιεγένοντό πως τῶν πολλῶν πολέμῳ τινὶ παλαιῷ, καὶ νικήσαντες ἐδούλωσαν αὐτοὺς, νῦν δὲ κατοικοῦσι πόλιν μεγάλην τε καὶ πλουσίαν.  τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν ἐργάζονται τοὺς τῆς χώρας ἀγροὺς ἐν πενίᾳ αἰσχρᾷ, οἱ δὲ πονοῦσιν ἐν τοῖς μετάλλοις, ἐνίοι δε θηρεύουσι ἐν ταῖς ὕλαις.  τὰ δὲ χρήματά τε καὶ κέρδη συμφέρεται πάντα ὡς ἐπὸς εἰπεῖν εἰς τὴν ἄρχουσαν πόλιν.


περὶ τῆς τύχης καὶ τῆς τοῦ Σοφοκλέους Οἰδίποδος γ´
January 31, 2016

Α. ἀλλὰ ἅλις τοιούτων. διηγοῦ δέ μοι τὸ τοῦ μύθου τέλος. οὐ γάρ ἐστιν ὅπως οὐκ ἀπέθανε τὸ τέκνον οὕτως ὑπὸ τοῦ ὑπηρέτου ἐν τοῖς ὄρεσι προτεθέν.

Β. ἐν τούτῳ ἁμαρτάνεις, φίλε μου. καὶ γὰρ τῷ τε Οἰδίποδi καὶ τοῖς γονεῦσιν αὐτοῦ, ὡς ἄλλοις ἡμῖν πᾶσιν, ἦν ἄφυκτος ἡ εἱμαρμένη. ποιμὴν γάρ τις ηὕρων τὸν παίδα ἤνεγκε εἰς Κόρινθον, ὃν ὁ τῆς Κορίνθου τύραννος, Πόλυβος ὀνόματι, ἄπαις ὤν, δεξάμενος ὡς οἰκεῖον ἔθρεψε καὶ ἐπαίδευσεν...


περὶ τῆς τύχης καὶ τῆς τοῦ Σοφοκλέους Οἰδίποδος β´
January 31, 2016

Α. ἀλλὰ διηγοῦ μοι, εἰ ἔχεις, τὸν τοῦ Οἰδίποδος μῦθον.

Β. ἄκουε δή· ὁ Οἰδίπους ἦν υἷος τῆς 

Ἰοκάστης καὶ τοῦ Λαίου, τῶν Θηβῶν τυράννου. ὁ δὲ Λάιος, πρὸ τοῦ Οἰδίποδος μακρὸν χρόνον ἄπαις ὤν, ἔπεμψε εἰς Δελφοῦς μαντευσομένους τί χρείη πρᾶξαι ἵνα κυήσειεν ἡ Ἰοκάστη. ὁ δὲ Ἀπόλλων ἔχρησεν υἷόν τινα γενόμενον τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἀποκτενεῖν. τοῦ δὲ υἵου γενομένου, ὁ Λάιος, εὐλαβούμενος ὅπως μὴ συμβῇ ὃ εἵμαρτο συμβῆναι, ἐκέλευσε Ἰοκάστην ἀποκτεῖναι τὸν παῖδα. ἡ δὲ μήτηρ ἐλεοῦσά τε τὸν υἱὸν καὶ τῆς μητρῴας φιλίας ἡσσωμένη αὐτὴ μὲν οὐκ οἵη τ᾽ ἦν πείθειν τῷ τοῦ ἀνδρὸς προστάγματι, ὑπηρέτῃ δέ τινι παρέδωκε τὸ παιδίον ὡς ἀποκτενοῦντι.  τῷ δὲ ὑπηρέτῃ ὡσαύτως οὐκ οἷῴ τ᾽ ὄντι αὐτῷ τοῖν ἑαυτοῦ χεροῖν φονεῦσαι τὸ μικρὸν παιδάριον ἔτ᾽ ὂν ἐν σπαργάνοις ἔδοξε προθεῖναι αὐτὸ ἐν τοῖς ὄρεσι ὡς ἀποθανούμενον ὑπὸ τῶν θηρίων.


περὶ τῆς τύχης καὶ τῆς τοῦ Σοφοκλέους Οἰδίποδος α´
January 31, 2016

Α. πῶς λέγεις, ὦ φίλε; σαφέστερον γὰρ εἰπέ μοι, εἰ ἔχεις, τί ἐνόμιζον οἱ Ἕλληνες περὶ τῶν τε ἄλλων θεῶν καὶ τῆς Τύχης.

Β. σαφέστερον δὴ μαθησόμεθα σκοποῦντες τὴν τραγῳδίαν τί ἐστιν.

Α. ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὡς ἐμοί γε δοκεῖ, τὴν τραγῳδίαν τί ἐστιν. ἔχομεν γὰρ τὴν αὐτὴν λέξιν ἐν πάσαις ταῖς νῦν γλώτταις, καὶ τοῦτο τὸ ποιήσεως εἶδος καὶ ἄχρι τῆς τήμερον ἡμέρας διαμένει.

Β. ἀληθέστατα λέγεις. τίς γὰρ ἀγνοεῖ οὐ μόνον τόν τε Σαιξπήριον καὶ τὸν Μολιέρον, ἀλλὰ καὶ τόν τε Σοφοκλέα καὶ τὸν Εὐριπίδην;


τὸ τῆς Ἱλιάδος προοίμιον γ´ · ἄλλα ἐρωτήματα
January 31, 2016

Α. τὸ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος εὖ μὲν οἶδα τί σημαίνει, ἀλλ᾽ εἰπέ μοι, τίς ἡ πτῶσις;

Β. ἡ γενικη ἡ ἐπική. ἀντὶ τοῦ  Πηληϊάδεω ἀττικιστὶ λέγοιμεν ἂν Πηλεΐδου. πολλάκις γὰρ οὐ συνάγει ὁ Ὅμηρος τὰ φωνήεντα. ἀντὶ δὲ τοῦ Ἀχιλῆος ἀττικιστὶ λέγοιμεν ἂν Ἀχιλλέως. τοῦτο ὀνομάζομεν μετάθεσιν τοῦ τῶν φωνηέντων μήκους, τοῦτ᾽ ἐστι, ἀττικιστὶ βραχὺ μὲν φθεγγόμενοι τὸ η, μακρὸν δὲ τὸ ο, λέγομεν τὸ εως ἀντὶ τοῦ ηος. τῷ δὲ αὐτῷ τρόπῳ ὁ Ὅμηρος λέγει τὸ βασιλῆος ἀντὶ τοῦ βασιλέως.

Α. καὶ τὸ οὐλομένην τίνα δύναμιν ἔχει;

Β. τοῦτ᾽ ἐστι, ἡ μῆνις τοῦ Ἀχιλλέως δυσώνυμός ἐστιν, τοῖς τε ἀνθρώποις καὶ τοῖς θεοῖς ἐχθρά.


τὸ τῆς Ἱλιάδος προοίμιον β´ · ἡ πρὸς τὴν θεὸν εὐχή
January 31, 2016

Β. ἔπειτα δὲ ὁ ποιητὴς προσαγορεύει τὴν Μοῦσαν, λέγων τὸ “ἄειδε θεά.”

Α. τί τὸ “ἄειδε”;

Β. ἡ προστακτικὴ ἔγκλισις ἀπὸ τοῦ ἀείδειν. ἀττικιστὶ συνάγοντες τὰ φωνήεντα τὰ πρῶτα λέγοιμεν ἂν ᾄδειν. καὶ οὐκ εἰώθαμεν εἰπεῖν τὴν θεάν, ἀλλὰ τὴν θεόν. ἐνθάδε, τὸ θεά ἡ κλητικὴ πτῶσις ἐστι, καὶ ὁ ποιητὴς οὕτως σημαίνει “ὦ Μοῦσα.”

Α. ἀλλὰ διὰ τί προσαγορεύει ὁ ποιητὴς τὴν Μοῦσαν;


τὸ τῆς Ἱλιάδος προοίμιον α´ · ἡ Ὁμερικὴ διάλεκτος καὶ τὸ πρῶτον ῥῆμα
January 31, 2016


Β. ἀλλ᾽ἄκουε δή, ὦ βέλτιστε, τὸ τῆς Ἰλιάδος προοίμιον, ἵνα σαφέστερον μάθῃς·

Μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

οὐλομένην, ἣ μυρί᾿ Ἀχαιοῖς ἄλγε᾿ ἔθηκε,

πολλὰς δ᾿ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν

ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν

οἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ᾿ ἐτελείετο βουλή,              

ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

Α. τὰ μὲν ὦτα τέρπεται τῇ τῶν ῥημάτων εὐρυθμίᾳ, ἐγὼ δὲ οἷός τε ἦν καταλαβεῖν ὀλίγον ἢ οὐδέν.

Β. μάλιστά γε. τοῦτο δὴ πάσχουσι πάντες οἱ Ὁμήρου ἀμύητοι διὰ τὸ πολλῷ τῆς Ἀττικῆς διαφέρειν διαλέκτου ᾗ καθ᾽ ἡμέραν χρώμεθα ἐγὼ καὶ σὺ. ἀλλ᾽ εἰ προσέξεις τὸν νοῦν, οὐχ οὕτως χαλεπόν ἐστι ὡς κατ᾽ ἀρχὰς δοκεῖ.


τίς ὁ μῦθος τῆς Ἰλιάδος; τίνες οἱ Ἕλληνες;
January 22, 2016

Chryses_Agamemnon_Louvre_K1.jpgΑ. ἀλλ᾽ εἰπέ μοι, φίλε, τίς ὁ τῆς Ἰλιάδος μῦθος;

Β. ἆρα μὴ  ἀγνοεῖς τὰ Τρωικά; ἀκήκοας δήπου περὶ τοῦ Τρωικοῦ πολέμου;

Α. μάλιστά γε. οὐ γάρ εἰμι οὕτως ἄμουσος καὶ ἀπαίδευτος ὡς ἡγῇ σύ.

Β. οὐκ ἔγωγε ἐν νῷ εἶχον ὑβρίζειν σε. ἀλλ᾽ἄκουε δή·ἡ Ἰλιὰς ἄρχεται ἀπὸ τοῦ δεκάτου ἔτους τῶν Τρωικῶν. οἱ μὲν Ἕλληνες--ἀλλὰ ταύτῃ τῇ κλήσει οὐ χρῆται ὁ Ὅμηρος, Δαναοὺς δὲ ἐν τοῖς ἔπεσι καὶ Ἀργείους καὶ Ἀχαιοὺς ἀνακαλεῖ….

 


τὸ Ὁμηρικὸν ζήτημα β´ · τίς ὁ Μίλμαν Πάρρυ;
January 17, 2016

Α. τί δὴ τοῖς νῦν δοκεῖ περὶ τούτων πάντων;

B. οἱ σοφοί γε δυστυχῶς δεινότεροί εἰσι προτίθεσθαι αἰνίγματα ἢ λύσαι. ἀλλ᾽ ὅμως πολλῷ βέλτιον νῦν ἢ τότε τὴν τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν συνίεμεν γένεσιν ὅπως ἦν, ἄλλως τε καὶ διὰ τὰς τοῦ Μίλμαν Πάρρυ ζητήσεις.

Α. τίς ἔστι οὗτος;